Witold Waligórski

Witold Stefan Waligórski, używający pseudonimów „Odrowąż”, „Waligóra”, „Witek” i „Mocny”, urodził się 20 marca 1902 roku w Dąbrowie Górniczej. Był harcerzem i żołnierzem Wojska Polskiego, a następnie pracował w Ekspozyturze 2 Oddziału II Sztabu Głównego. W 1939 roku organizował na Podhalu oddziały dywersyjne. Podczas okupacji niemieckiej działał w Tajnej Organizacji Wojskowej i Armii Krajowej. Pełnił funkcję oficera wywiadu w Zgrupowaniach Partyzanckich AK „Ponury”, a później służył w organizacji „Nie” oraz Delegaturze Sił Zbrojnych na Kraj. Był także związany ze Zrzeszeniem „Wolność i Niezawisłość”. Został odznaczony Krzyżem Niepodległości i Srebrnym Krzyżem Zasługi.

W 1921 roku poślubił Katarzynę Parzęcką, z którą miał troje dzieci. W 1947 roku zawarł małżeństwo z Natalią Żurkowską; mieli córkę Bożenę. Po wojnie pracował w Gościmiu, gdzie zmarł 22 stycznia 1955 roku. Został pochowany na miejscowym cmentarzu, a w 2013 roku jego szczątki przeniesiono na cmentarz w Tłuszczu.

Na podstawie artykułu „Witold Waligórski” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.