Jerzy Pławczyk

Jerzy Pławczyk (ur. 16 kwietnia 1911 w Dąbrowie Górniczej, zm. 16 stycznia 2005 w Lambrecht) był polskim lekkoatletą, startującym w skoku wzwyż, konkurencjach rzutowych i wieloboju. Reprezentował AZS Warszawa oraz Nord de la France. W 1932 ukończył Centralny Instytut Wychowania Fizycznego w Warszawie. Brał udział w igrzyskach olimpijskich w Los Angeles w 1932 roku, gdzie zajął 7.-8. miejsce w skoku wzwyż, oraz w igrzyskach w Berlinie w 1936 roku.

W 1934 zdobył brązowy medal mistrzostw Europy w dziesięcioboju, a w 1938 zajął w tej konkurencji szóste miejsce. W 1932 ustanowił rekord Europy w skoku wzwyż wynikiem 1,96 m. Był sześciokrotnym mistrzem Polski w skoku wzwyż, dziesięcioboju i sztafecie 4 × 100 m, a także sześciokrotnym halowym mistrzem kraju w skoku wzwyż, skoku o tyczce i skoku w dal.

W 1938 wyemigrował do Francji. W 1940, jako żołnierz armii francuskiej, został internowany w Norymberdze, a później w Królewcu. W 1943 wrócił do Francji i do 1948 pracował jako instruktor sportowy w Vichy, Paryżu i Roame. Później był handlowcem i nauczycielem, a następnie wrócił do Polski. Jego późniejsze losy nie są znane.

Na podstawie artykułu „Jerzy Pławczyk” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.