Witold Hałat

Witold Hałat urodził się 5 grudnia 1927 roku w Dąbrowie Górniczej, w rodzinie Józefa. W 1951 roku rozpoczął służbę w Wojsku Polskim jako podchorąży Technicznej Oficerskiej Szkoły Wojsk Pancernych w Giżycku. Po jej ukończeniu w 1952 roku został skierowany do Szkoły Młodszych Specjalistów Wojsk Pancernych w Stargardzie Szczecińskim, gdzie pracował jako technik, dowódca plutonu i wykładowca. W latach 1961-1963 kształcił się w Oficerskiej Szkole Wojsk Pancernych w Poznaniu. Następnie dowodził kompanią szkolną, a w latach 1967-1974 pełnił funkcje zastępcy dowódcy i zastępcy komendanta do spraw szkolenia. Później został komendantem ośrodka szkolenia, a w 1974 roku szefem Garnizonowego Ośrodka Mobilizacyjnego. Pracował także jako szef Terenowego Aparatu Mobilizacyjnego.

Hałat awansował do stopnia podpułkownika w 1972 roku. Na emeryturę odszedł 2 listopada 1987 roku, po 36 latach służby, a następnie wstąpił do Związku Żołnierzy Wojska Polskiego w Stargardzie. Otrzymał między innymi Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski, Srebrny Krzyż Zasługi oraz medale za służbę w Siłach Zbrojnych i zasługi dla obronności kraju. Zmarł 29 kwietnia 2016 roku w Stargardzie i został pochowany na tamtejszym cmentarzu przy ulicy Kościuszki. Miał żonę Klarę i syna Jerzego.

Na podstawie artykułu „Witold Hałat” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.