Stanisław Hempel

Stanisław Hempel, używający pseudonimów „Hieronim”, „Izydor”, „Józef”, „Pankracy” i „Rafał”, urodził się 13 marca 1882 roku w Dąbrowie Górniczej. Był działaczem niepodległościowym i socjalistycznym. Od 1904 roku należał do Polskiej Partii Socjalistycznej, a od stycznia 1906 roku do jej Organizacji Bojowej. Kierował „piątkami bojowymi” w Zagłębiu, a następnie szkołą bojową w Krakowie. Od października 1906 roku pełnił funkcję okręgowca Organizacji Bojowej PPS w Radomiu. Po rozłamie w partii działał w PPS-Lewicy. W grudniu 1906 roku uczestniczył w zamachu bombowym na szefa radomskiej żandarmerii gubernialnej.

W latach 1907-1923 przebywał za granicą: początkowo w Galicji, skąd został wysiedlony, później w Szwajcarii i Belgii. Po powrocie do Polski pracował w Państwowej Fabryce Związków Azotowych w Mościcach. Działał w Stowarzyszeniu Byłych Więźniów Politycznych oraz komisji kwalifikacyjnej Krzyża Niepodległości. W latach 1939-1946 przebywał we Francji i Anglii, po czym wrócił do Polski. W 1931 roku otrzymał Krzyż Niepodległości z Mieczami. Zmarł 20 lutego 1961 roku w Łodzi.

Na podstawie artykułu „Stanisław Hempel (socjalista)” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.