Ludwik Lipski
Polityk
- Urodzony
- sierpień 1900, Dąbrowa Górnicza
- Zmarł
- 7 grudnia 1937
- Zawód
- polityk
Ludwik Lipski, używający pseudonimów Henryk Różycki i Raciborski, urodził się w sierpniu 1900 roku w Dąbrowie Górniczej. Był synem górnika Teodora i Franciszki z Rzepkiewiczów. Po ukończeniu szkoły powszechnej pracował w kopalni, samodzielnie się dokształcał i działał w harcerstwie. W 1918 roku uczestniczył w rozbrajaniu Niemców w Dąbrowie Górniczej, a rok później ochotniczo wstąpił do Wojska Polskiego. Walczył w wojnie polsko-sowieckiej, został ranny i dostał się do niewoli.
Po powrocie z Rosji sowieckiej w 1922 roku wstąpił do KPP. Pracował jako urzędnik Kasy Chorych w Sosnowcu, działał w Związku Młodzieży Komunistycznej, prowadził szkolenia i uczestniczył w organizowaniu demonstracji. Pełnił funkcję sekretarza okręgowego KPP na Górnym Śląsku, a następnie w Okręgu Warszawa-Podmiejska. Od 1932 lub 1933 roku pracował w ZSRR w strukturach Kominternu. Był wykładowcą ekonomii politycznej i sekretarzem redakcji „Trybuny Radzieckiej” w Moskwie. Aresztowany przez NKWD w sierpniu 1937 roku, został stracony. Zmarł 7 grudnia 1937 roku, a pośmiertnie zrehabilitowano go w 1956 roku.
Na podstawie artykułu „Ludwik Lipski” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.
