Leon Skibiński

Leon Wincenty Wacław Skibiński urodził się w 1879 roku w Dąbrowie Górniczej. Ukończył Instytut Technologiczny w Petersburgu, a po studiach pracował w odlewni żelaza w Białogonie. W 1908 roku objął kierownictwo fabryki, którą następnie wykupił i zmodernizował. Zakłady produkowały między innymi odlewy, pompy, maszyny i narzędzia rolnicze. W 1913 roku zatrudniały 250 robotników, a ich wyroby trafiały do odbiorców w Królestwie Polskim, Galicji i Rosji.

Skibiński angażował się w sprawy pracowników i mieszkańców Białogonu. Założył szkołę przyfabryczną, bibliotekę, orkiestrę, chór i teatr amatorski, a także przyczynił się do uruchomienia łaźni i sprowadzenia do osady lekarza. Był fundatorem drewnianego kościoła, założycielem Stowarzyszenia Spółdzielczego „Ogniwo” oraz prezesem Towarzystwa Kredytowego w Białogonie. Podczas I wojny światowej pracował w Polskiej Centrali Zbożowej i działał w lokalnych komitetach. W okresie międzywojennym zabiegał o rynki zbytu i kredyty dla zakładów. Zginął w 1945 roku w napadzie bandyckim w Białogonie. Jego imię nosi ulica w tej części Kielc.

Na podstawie artykułu „Leon Skibiński” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.