Ignacy Kowalczewski
Oficer
- Urodzony
- 30 stycznia 1895, Dąbrowa Górnicza
- Zmarł
- 19 grudnia 1976, Penley
- Zawód
- oficer
Ignacy Marian Kowalczewski, używający pseudonimów „Sęp” i „Marian Sępiński”, urodził się 30 stycznia 1895 roku w Dąbrowie Górniczej. W 1914 roku wyruszył z krakowskich Oleandrów w składzie 1 Kompanii Kadrowej, a następnie służył w 1 pułku ułanów Legionów Polskich. Po I wojnie światowej wstąpił do Wojska Polskiego. Dowodził m.in. 5 pułkiem strzelców konnych, a w 1938 roku objął dowództwo 17 pułku ułanów Wielkopolskich.
W kampanii wrześniowej 1939 roku dowodził tym pułkiem, a następnie Wielkopolską Brygadą Kawalerii podczas bitwy nad Bzurą i obrony Warszawy. Od końca września 1939 roku do wiosny 1945 roku przebywał w niewoli niemieckiej. Po wojnie został przyjęty do 2 Korpusu we Włoszech, a w 1946 roku objął dowództwo 4 pułku pancernego „Skorpion” w Wielkiej Brytanii. Był dwukrotnie odznaczony Orderem Virtuti Militari. Zmarł 19 grudnia 1976 roku w Penley i został pochowany w Pwllheli w Walii.
Na podstawie artykułu „Ignacy Kowalczewski” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.