Henryk Rechowicz
Historyk, wykładowca akademicki
- Urodzony
- 1929, Dąbrowa Górnicza
- Zmarł
- 2004
- Zawody
- historyk, wykładowca akademicki
Henryk Witold Rechowicz (1929-2004) był polskim historykiem i nauczycielem akademickim, urodzonym w Dąbrowie Górniczej. Studia historyczne ukończył w latach 1957-1960 w Wyższej Szkole Nauk Społecznych przy KC PZPR. Doktorat uzyskał w 1962 roku na Uniwersytecie Wrocławskim, habilitację w 1966 roku na Uniwersytecie Jagiellońskim, a tytuł profesora w 1969 roku. W 1974 roku został profesorem zwyczajnym nauk humanistycznych.
W latach 1963-1972 kierował Śląskim Instytutem Naukowym w Katowicach, a w latach 1972-1980 był rektorem Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach. Pracował także jako kierownik Zakładu Historii Najnowszej Instytutu Historii Uniwersytetu Śląskiego oraz profesor Akademii Wychowania Fizycznego w Katowicach. Zasiadał w Komitecie Nauk Historycznych PAN i działał w PZPR, pełniąc od 1975 do 1980 roku funkcję zastępcy członka jej Komitetu Centralnego. Jego badania obejmowały historię ruchu komunistycznego, Zagłębia Dąbrowskiego, Górnego Śląska i sportu. Był autorem prac poświęconych m.in. Sejmowi Śląskiemu, Aleksandrowi Zawadzkiemu oraz dziejom sportu w regionie. Został pochowany na cmentarzu ewangelickim w Katowicach.
Na podstawie artykułu „Henryk Rechowicz” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.