Ewa Faryaszewska

Ewa Faryaszewska urodziła się 10 kwietnia 1920 roku w Dąbrowie Górniczej. Była malarką i fotografką, kapralem Armii Krajowej. Jej rodzicami byli Irena z domu Strokowska i Konstanty Faryaszewski, inżynier górniczy oraz dyrektor kopalni „Flora”. Po śmierci ojca w 1938 roku zamieszkała z matką i rodzeństwem w Warszawie. Rozpoczęła tam naukę na Wydziale Malarstwa Akademii Sztuk Pięknych, działała też w Chorągwi Warszawskiej Związku Harcerstwa Polskiego.

Podczas okupacji niemieckiej uczestniczyła w konspiracji. Była łączniczką harcerskiego batalionu „Wigry” w Zgrupowaniu AK „Róg”. W czasie powstania warszawskiego pracowała przy ratowaniu zabytków kultury narodowej na Starym i Nowym Mieście, a zarazem fotografowała zniszczenia. Wykonywała kolorowe zdjęcia. Zmarła 28 sierpnia 1944 roku w Warszawie wskutek ran odniesionych na ulicy Krzywe Koło. Pośmiertnie otrzymała Medal Zwycięstwa i Wolności. Jej fotografie opublikowano w 2014 roku w książce Magdaleny Wróblewskiej „Fotografie ruin. Ruiny fotografii 1944-2014”.

Na podstawie artykułu „Ewa Faryaszewska” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.