August Kusiński

August Kusiński, używający pseudonimów Dunaj, Czarny, Witek i Śliwiński, urodził się 7 lipca 1903 w Dąbrowie Górniczej. Od 1917 pracował w kopalniach. W 1923 wstąpił do Związku Młodzieży Komunistycznej, a rok później do KPP. W latach 1927-1928 przebywał w Moskwie na kursie partyjnym, a po powrocie prowadził agitację komunistyczną w wojsku w Lublinie i Krakowie. Od 1930 działał w Robotniczej Spółdzielni Spożywców Zagłębia Dąbrowskiego i należał do Komitetu Okręgowego KPP tego regionu. Był kilkakrotnie aresztowany, a w latach 1936-1937 więziony w Berezie Kartuskiej.

W 1939 udał się do Lwowa, skąd został zesłany na ciężkie roboty. W 1941 wcielono go do Armii Polskiej na Wschodzie. Służył w 13 pułku piechoty 5 Wileńskiej Dywizji Piechoty, przeszedł przez Syrię, Irak, Palestynę i Egipt oraz brał udział w kampanii włoskiej. W 1946 wrócił do kraju i wstąpił do PPR, a następnie PZPR. Pracował w Wojewódzkiej Komendzie ORMO w Katowicach, a od 1950 w Ministerstwie Żeglugi. Otrzymał m.in. Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski i Krzyż Pamiątkowy Monte Cassino. Zmarł 27 stycznia 1962.

Na podstawie artykułu „August Kusiński” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.